Altijd maar weer de zee.
26 maart 2011 - Pemberton, Australië
Van Margaret River naar Pemberton bestreek een afstand van zo’n 300 km, waarvan ik 2 uur in het donker heb doorgebracht. De koplampen van de bus lieten een verlaten 2-baans weg zien, waarlangs immens hoge bomen stonden. Verder 10 auto’s, en een kangoeroe die vlak voor de koplampen langs de weg overstak. Ik ben het laatste uur naast de chauffeur gaan zitten, want ik was de enige passagier. Een beetje angstig vroeg ik aan hem “Er wonen toch wel mensen, daar waar ik naar toe ga?”. Hij verzekerde mij van wel, en omdat het een lieve man was, heeft hij me niet bij de bushalte maar voor mijn motel afgezet.
Pemberton is een klein plaatsje, in een glooiend landschap van wijngaarden en weilanden met zwarte koeien, die onder de bomen een koele plek zoeken. Verder ligt Pemberton ingeklemd tussen drie natuurparken waarin de hoogste bomen ter wereld staan. Karri-bomen. Eucalyptusbomen die wel 90 meter hoog kunnen worden. Een woud van onnoemelijk veel hoge verticale stammen, die je dwingen naar boven te kijken. De gigantische grillige aftakkingen lijken de zon te willen vangen. Daartussen op de grond, veel dode omgevallen stammen en prachtige takken in bizarre vormen.
Maar hoe mooi en indrukwekkend deze bomen ook zijn, de zee zit in mij....
Vanmiddag een tour gemaakt met slechts 6 aangename mensen. Per boot over de Donnely River. Deze rivier mondt uit in zee, maar ze ontmoeten elkaar nèt niet. Een zandbank ligt daar eigenwijs tussen. En altijd als ik een glimp van de zee opvang, word ik blij. Voel ik vrijheid en wil het strand op. Kijken naar de horizon, de lichte kleuren, de abstracte vormen. Mijn voeten in het zand achterlaten, mijn armen laten zwieren om mijn lijf. Op de zandbank zaten, vreemdsoortige, meeuwen. En ik zag vogeltjes die over het strand heensnelden, alsof ze wieltjes onder hun lijfjes hadden. Zo snel!
Ja, van het strand en de zee hou ik.....
I play this one, specially for you
Geniet ervan!
Hier zit ik in de nachtdienst in de beginnende lente van Nederland. "Kijk ze staan, de griekse godin" zeiden Betty en ik. Je ziet er goed en ontspannen uit Monica! Leuk om je verhalen te lezen!
We kijken er allemaal naar uit totdat je ons weer komt vergezellen. Je bent steeds de grote afwezige bij onze teamoverleggen en het etentje met de staf.
Nou geniet van je reis! Enne de zee.... dat deel ik met je mee.
Liefs Yolentha
Een schrijver in je: ik ben gewoon ook een periode in Australie, maar dan van verhaal naar verhaal!! Werkmail lezen is helemaal niet saai meer. Heb ook nog als extraatje mezelf dit weekend getrakteerd op de film "Australia" en getoast op je. De beelden zijn live vast veel beter!!! Geniet van de zee en het leven!
liefs Wilma