Rebirthing

22 maart 2011 - Margaret River, Australië

 

Het valt echt niet mee om (opnieuw) geboren te worden.
 
Tijdens een ontzettend leuke tour, gekanood op de Margaret River, in Zuid-West Australië. Chris was onze gids. Ik hou van grote mannen, wel dit was een GROTE lieve man. Vol passie en mooie verhalen. Hij vertelde ons een story in een lage, donkere grot en wie wilde mocht achter hem aan kruipen door een nauwe opening. Hij was 120 kg, dus als hij er door kon, moest het mij, als 4e van de meerling, ook wel lukken. En aangezien ‘voorbij de angst’ een motto van deze reis is, ging ik achter hem aan. Vrijwillig kroop ik het donker in. Moeder aarde sloot mij in en het werd steeds benauwder. Een weg terug was er echter niet meer. Op mijn buik, mezelf op tenen en ellebogen voortbewegend, worstelde ik mij door het geboortekanaal. Af en toe riep ik ‘Push’ om mezelf moed in te praten. Maar moeder aarde luisterde niet. Ze was als een onwillige vrouw die, ondanks alle motiverende vroedvrouwenpraat niet meer meewerkte. Ik moest mijn eigen geboorte bewerkstelligen. Mijn net geheelde knieën moesten het opnieuw bezuren en mijn broek zakte door het schuiven, langzaam van mijn billen. Uiteindelijk zag ik licht aan het einde van de tunnel. Gelukkig! Chris moedigde me aan en ik hees mijn broek nog even op. Moest zelfs nog een inwendige spildraai maken, maar uiteindelijk werd ik in AAV (= normale ligging voor de leken onder ons) geboren...Apgar score, 09/10. Eigenlijk 10/10 vond ik zelf. De opluchting is van mijn gezicht af te lezen...Respect voor die baby’s die al bijna 20 jaar door mijn handen gaan! 

Foto’s

8 Reacties

  1. caroline:
    22 maart 2011
    Geweldig!
    Kus van zus
  2. Saskia:
    22 maart 2011
    Wat een prachtig avontuur Monica!
    Wij hebben een keer, op Alberts verjaardag, een grottentocht gemaakt in Thailand en het is geen kattepis om zo diep onder de grond in het donker je weg te vinden.
    Welkom terug in deze zonnige wereld,
    xxxS
  3. Tante Wil:
    22 maart 2011
    Wat moedig van je! Heb al last van claustrofobie onder een zonnehemel. ( gisteren voor het eerst van mijn leven onder zo'n ding gelegen)
    Kus!
  4. Mariette:
    22 maart 2011
    Ik hoop dat er een lieve zuster op je stond te wachten bij de uitgang van dit geboortekanaal met een lekker badje, schone warme kleren en een lekker flesje (wijn?)!
    X
  5. Carina:
    22 maart 2011
    Je komt vast als herboren terug! Hier zijn vele lieve mensen op je op te vangen.
  6. marjolein:
    23 maart 2011
    Wat schrijf je toch leuk! Eigenlijk wist ik dat al want je mosos-CTG verhalen ( Moons bevallingsverslagen op het werk) zijn ook altijd leuk om te lezen! Wat geweldig en verrijkend dat je al deze bijzondere mensen ontmoet! Weet Chris al dat ie een goede vroedvrouw zou zijn?
  7. Gera:
    23 maart 2011
    en.......wie was de mol???
  8. caroline:
    24 maart 2011
    Ik heb van je gedroomd vannacht....je was net terug in Nederland, maar je was een hysterisch depressief mormel geworden, je liep maar te gillen en te jammeren op straat.
    Iedereen troostte en vertroetelde je, tot ik het zat was.....ik heb je toen de huid vol gescholden, dat je normaal moest doen of anders gewoon weer rechtsomkeer kon gaan naar Australie ...en toen was je weer normaal...........mijn goeie lieve zusje.