Een dag van contemplatie...

Met dank aan Jolanda en Janny. Jolanda die mij toch eens in een kerk wilde zien i.p.v. met een biertje in mijn handen op het terras van de Re-spons (mijn kroeg), en Janny die mij door en door kent en mij net op tijd (om 8.30 uur) herinnerde aan mijn belofte de Lutherse kerk te bezoeken. Want het vlees was zwak, ik geef het toe. Na 30 jaar (op begrafenissen en bruiloften na), zat ik weer eens vrijwillig in een kerk. En niet alleen omdat Jolanda mij fijntjes wees op de mogelijkheid, maar ook omdat ik een moment van contemplatie tijdens mijn reis op zijn plaats vond. Goed dan, Moon op naar de kerk. What to wear? Ik heb eigenlijk niets gepasts. Het werd mijn zwarte legging en een decent, maar iets te kort zwart jurkje, gecompleteerd door vertrapte slippers. Een oude man stond mij op te wachten in de deuropening. Ik vroeg “If I could join them’. Natuurlijk! Geen weg meer terug....Waar ik vandaan kwam. Uit Holland! Welnu er was een dame in de kerk die getrouwd was met een Nederlander. Great! Bescheiden ging ik op de achterste bank zitten. Al snel stond Shirley Tiekstra naast me. Een tanige oude dame, ruikend naar lavendel en wat lippenstift op de dunne lippen. Of ik de dame uit Holland was...Zij kwam naast mij zitten en babbelde er lustig op los. Haar man lag jammer genoeg in het ziekenhuis. Hij had dit zo leuk gevonden! Een dame uit Holland in zijn kerk. De dienst nam zijn aanvang. Veel was herkenbaar van vroeger, ik kon zelfs nog meezingen. Heel interactief ook. De pastor zei wat en de gemeente antwoordde. De dienst ging over temptation, verleiding, zonde en het vragen van vergeving. Iets gaat dan wringen bij mij. Niet dat ik zondevrij ben, integendeel, niets zondigs is mij vreemd. Maar ik hoor altijd mijn moeder de wijze woorden zeggen “Onderzoek alles en behoud het goede”. Dat is een van mijn levensmotto’s geworden. Ik onderzoek (bijna) alles....en behoud (meestal) het goede. Ik ga echter altijd uit van het goede in de mens, misschien dat dat hetgene is wat wringt. Hoezo zondig? Waarom altijd de nadruk op het zondige in de mens?  Maar goed. Echt vrienden zullen de kerk en ik nooit worden. Na de dienst met Shirley een kopje koffie gedronken. En omdat ze die middag met de bus naar Adelaide zou afreizen, en ik ook, nodigde ze mij thuis uit. Ze bakte eieren met spek voor mij, ik kreeg de hele familie op foto te zien en we stapten samen in de bus. Ze vond het zo gezellig dat ik er was! That was her blessing of the day...Welnu wat wil ik nog meer? Niets toch? Ik ben een gelukkig mens...