Jullie hoeven dit echt niet te lezen....

11 maart 2011 - Hahndorf, Australië

Monica neemt een bad.

 
Na een wandeling door Hahndorf kreeg Monica, om 2.00 p.m. de sleutel van haar hotelkamer. Het bleek een grote motelkamer met alles erop en eraan te zijn. Mooie badkamer met ligbad èn de mogelijkheid er een echt bubbelbad van te maken. Zij keek even rond, glimlachte en knikte tevreden. “Waar zal ik eens mee beginnen” zei ze hardop tegen niemand. Met de wijn? Met het broodje dat ze op de Central Market gekocht had? Met haar nieuwe boek? Of met een bad? Er was echter niemand die haar belette het alle vier tegelijk te doen. Ze zette het bad aan, gooide er een zakje badschuim in, nam een hap van haar broodje en schonk de wijn in. Een goede Cabernet Sauvignon. Ze stapte het inmiddels volle bad in en zakte tot over haar oren in het warme water. Kriebelend zocht het water zich een weg in haar gehoorgang en bezorgde haar een lichte kriebel. Ze lachte naar het plafond en genoot zichtbaar van de luxe. Het glas wijn, op de badrand was al half leeg. Ze pakte haar boek en las het eerste hoofdstuk, in het Engels, van wat een thriller moet worden. Het begint met een hoogzwangere vrouw, die met harde buiken in een shopping mall haar laatste boodschappen aan het doen is. “Her belly began to tighten until it felt like a taut basketball”. Weer wat geleerd! Tighten! Na een half uur, toen het water lauw geworden was en het zweet op haar neus stond, schoor Monica haar benen en zeepte vervolgens haar haar in. De shampoo die de haren tot in de wortels verzorgt, spoelde ze zorgvuldig uit en drapeerde de zachte handdoek om haar natte haren. Ze stapte uiteindelijk met moeite het bad uit, want jeetje wat ben je dan opeens zwaar....
 
Nu hebben jullie het toch gelezen hè? Ik zei toch al dat het nergens over ging? Het laat slechts zien dat na regen altijd weer zonneschijn komt. Dat na tropisch Darwin met regenbuien, een helse vliegreis van 20 uur naar Adelaide, vermoeidheid, protesterende darmen en een koude douche, ik nu in schattig Hahndorf zit, In de heuvels van Adelaide. De zon schijnt, het is zo’n 23 graden...Heerlijk dus. Ik kom weer helemaal bij.
 
P.S. Ik moet jullie natuurlijk ook nog wat leren. Hahndorf is oorspronkelijk een settlement van Lutheranen die in Pruisen hun leven niet zeker waren. De oorspronkelijke bewoners hebben er een florerend dorp van gemaakt. Het oogt ook nu nog Duits Leuke huisjes, veel bloemen en Europese bomen. Tussen de middag, met een biertje genoten van Duitse Bierstube muziek....”Rosamunde....enzovoorts...”

Foto’s

15 Reacties

  1. Carina:
    11 maart 2011
    Je bent je roeping van schrijfster misgelopen!

    Fijn dat alles nu wer lekker gaat.

    Liefs,
    Carina
  2. caroline:
    11 maart 2011
    Jij hoeft dit ook niet te lezen...
    Half 8, Caroline wordt wakker van gestommel op de beneden verdieping.
    't is waarschijnlijk haar schoonvader die zich afvraagt waar hij is en hoe hij in godsnaam in dit huis terecht is gekomen.
    Haar grote liefde (met betaald vaderzorgverlof) ligt nog heerlijk tegen haar aan te knorren.
    Na de derde stommelronde (nieuw woord!) zakt Caroline af naar het voeteneind van het bed, geeft onderweg een klapzoen op haar liefdes blote kont en gaat naar beneden. Haar geopereerde knieen kraken net zo hard als de oude trap van hun boerderijtje.
    Vader is snel gerust te stellen, weet weer waar hij is en wie die donkere mooie maar in de morgen verlepte vrouw is en dat er weer een heerlijke dag op hem ligt te wachten in Friesland.
    Ze nemen allebei een kop koffie , hij gaat in zijn eigen luie stoel voor het raam zitten genietend van het zonnige uitzicht op de grafzerken en de rond de kerk vliegende kraaien. Zij kruipt, met een grote kom koffieverkeerd en haar laptop, de bedstee in.
    Ahh bericht van haar zusje!
    "Jullie hoeven dit echt niet te lezen..." schrijft ze...
  3. Det:
    11 maart 2011
    Heerlijk, jaloers! Mogen je collega's nog meereizen ? Echt leuk om je te volgen lieve groetjes Det
  4. Moon:
    11 maart 2011
    Det, ik ga weer een mooi stekje voor jullie uitzoeken!

    Caroline...haha! Zusjes zijn we!

    Carina...mijn grote lieve zus! Dikke kus!
  5. Emma:
    11 maart 2011
    Ha Moontje,

    Het is inderdaad een feesie om het te lezen. Je kunt dus altijd nog schrijfster worden. Bij mij niet zo idilisch, wordt net wakker na een nacht met dromen, verhoging, zere rug en een kleindochter die 1 jaar is geworden!! We doen maar rustig aan en ik doe maar net of ik die vrouw ben...
  6. jane:
    11 maart 2011
    ja wat moet ik nou weer schrijven, mannetje is weer thuis van de rit huis is weer schoon voor het weekend, (je moet als je met de vut bent toch in je ritme blijven zeggen ze) geschokt door de aardbeving en vloedgolf in japan, ga maar weer schilderen of lezen of wandelen of haken of tv kijken of bij de kids een bakkie doen. moet ik weer kiezen het leven is moeilijk, misschien ga ik ook maar op reis, dag lieve reisgenoten.
  7. Tante Wil:
    11 maart 2011
    Ha Moontje,

    Heb m'n blouse zelf weer nodig. Kom hem wel even halen!!!!
  8. Jolanda Colli:
    11 maart 2011
    Hoi Moon,

    Liep afgelopen week langs je lege huisje op de Maredijk, dat gaf een gek idee dat jij aan de andere kant van de wereld zit.
    Kijk of er een mooie Lutherse dienst is in Hahndorf. Mooie liturgie hebben de Lutheranen en je kunt er altijd nog wat van opsteken (;.

    Liefs Jol
  9. Moon:
    11 maart 2011
    Ben vandaag bij de Lutherse kerk in Hahndorf geweest, de eerste steen is rond 1890 gelegd door de toenmalige pastor. De kerk was dicht. Jammer vind ik dat. Kerken horen open te zijn. Een uitnodigend rustpunt in de drukte van alledag. Vanochtend heb ik een kaarsje gebrand in de kathedraal van Adelaide, voor mijn vader en moeder en andere geliefden. Ik vind dat een mooi gebaar. Even stilstaan....
    Zondag zal ik proberen de dienst bij te wonen. Beloofd!
  10. H.Elleveeg:
    11 maart 2011
    sincere writing is a journey to the bottom of your soul
  11. H.Elleveeg:
    11 maart 2011
    @ Miss Colli:
    where the hell is Maredijk?
  12. Alet:
    11 maart 2011
    Het leven wat je beschrijft past volgens mij heel goed bij jou! (bij mij ook trouwens)
    Hier ook eindelijk zonneschijn en op onze hollandse manier geniet ik ook van de lente die eindelijk op komst is.
    Wat fijn om zo met je mee te genieten; blijf vooral schrijven! Vertel je ook eens wat er gebeurt in je hoofd zo alleen op reis? Je kent me hè?!
    Liefs, Alet
  13. janny:
    12 maart 2011
    Je belooft dat je het gaat proberen?
    Ik ben heel benieuwd: Moon in een Lutherse kerk in Australie.

    Hier nu heerlijk voorjaarsweer: kleinkinders voor het eerst zonder jas in de zandbak. 'k heb al heel wat zandcappucino's op die ze me om beurten serveren.
    Intussen lees ik in de krant over de catastrofe in Japan.......
  14. Carola:
    12 maart 2011
    Ha Moon,
    Krijg ik warempel toch het gevoel een heerlijk boek te lezen. Kan niet wachten op het volgende hoofdstuk !
    Dikke kus vanuit een rustig Katwijk
  15. Gera:
    14 maart 2011
    hoi Moon,
    je geniet zo te lezen met volle teugen, blijf dat zeker nog een paar weken doen, geniet er van.

    liefs Gera